Vóór de komst van digitale machines waren "computers" mensen. Duizenden van deze specialisten, vaak vrouwen, voerden complexe berekeningen handmatig uit. Zo had het National Advisory Committee for Aeronautics (NACA), de...
Vóór de komst van digitale machines waren "computers" mensen. Duizenden van deze specialisten, vaak vrouwen, voerden complexe berekeningen handmatig uit. Zo had het National Advisory Committee for Aeronautics (NACA), de voorloper van NASA, in de jaren 40 honderden van zulke "rekenaars" in dienst.
Vanaf de jaren 1880 analyseerden "Harvard-computers"—vrouwen van het Harvard Observatory—met de hand sterrenspectra. Willemina Fleming ontdekte 10 nieuwe sterren. Henrietta Leavitt, die 1777 variabele sterren bestudeerde, leidde de periode-lichtkrachtwet van Cepheid af, een sleutel tot het bepalen van kosmische afstanden.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog berekenden "computers" op Aberdeen Proving Ground handmatig ballistische tabellen. Elke baan vereiste 750 berekeningen, wat 40 uur in beslag nam! Later werden zes van deze vrouwen, onder wie Kathleen Antonelli, de eerste programmeurs van ENIAC, een van de pioniers van de elektronische computertechnologie.
Bij NASA waren deze "levende computers" cruciaal voor de ruimterace. Katherine Johnson, Dorothy Vaughan en Mary Jackson uit Langley controleerden de meest complexe berekeningen voor orbitale vluchten. In 1962 bevestigde Johnson persoonlijk de baan van John Glenn, waarmee ze zijn veilige terugkeer verzekerde.
Deze opmerkelijke vrouwen, die vaak in de schaduw werkten, voerden talloze berekeningen uit en legden daarmee de basis voor de moderne wetenschap en ruimtevaart. Hun precisie en intellectuele arbeid maakten mogelijk wat tegenwoordig routine lijkt, en hun bijdrage blijft onmisbaar.
Kies hoe je deze video wilt bekijken
