Romeinse bedelaars waren niet alleen solitaire smeekbedelaars! In het keizerlijke Rome bestonden er complete "concurrerende bedelaarsgroepen" die fel streden om de beste plekken. Dit was een schimmig systeem van "bescherming"...
Romeinse bedelaars waren niet alleen solitaire smeekbedelaars! In het keizerlijke Rome bestonden er complete "concurrerende bedelaarsgroepen" die fel streden om de beste plekken. Dit was een schimmig systeem van "bescherming" rond het Forum Romanum en de villa's van de rijken.
Criminele "colleges" of invloedrijke *lenones* verdeelden de stad. Ze controleerden gebieden, bijvoorbeeld rond de trappen van de Tempel van Jupiter Optimus Maximus of op de Via Appia, en verdreven buitenstaanders. Voor "bescherming" betaalden bedelaars een deel van hun dagelijkse belasting.
Als een nieuwe zwerver uit Gallië probeerde een plekje te bemachtigen in de buurt van het Colosseum of op de drukke Via Sacra, werd hij al snel "overgehaald" te vertrekken. De concurrentie om toegang tot de genereuze patriciërs ging vaak zo ver dat er fysiek geweld werd gebruikt om een goed uitzicht te krijgen.
Dit paste niet bij het beeld van Romeinse *mecenaat*. Hier was "bescherming" afpersing, geen liefdadigheid. Om op belangrijke kruispunten, zoals Suburra, te mogen bedelen, betaalden bedelaars regelmatig een tribuut aan hun "mecenassen", die een monopolie garandeerden.
Deze opmerkelijke organisatie onthulde de duistere kant van het Romeinse stadsleven, waar zelfs bedelen een verdienmodel werd. Sommige "bedelaarskoningen", die hun territorium beheersten, konden tot wel een denarius per dag verdienen – een aanzienlijk bedrag in die tijd.
Kies hoe je deze video wilt bekijken
