หลายคนเชื่อว่าความจำแบบภาพถ่ายหมายถึงการจดจำทุกรายละเอียด แต่ความจำแบบภาพถ่ายที่แท้จริงนั้นหายากมาก โดยเฉพาะในผู้ใหญ่ และแตกต่างจากการจดจำที่ดีทั่วไป มีเด็กเพียง 2-10% เท่านั้น แต่แทบไม่มีผู้ใหญ่คนไหนเลยที่สามารถ "มองเห็น" ภาพได้แม้หลังจากภาพนั้นหายไปแล้ว นี่ไม่ใช่การท่องจำ แต่เป็นการคงภาพไว้ในความทรงจำ เหมือนกับการฉายภาพลงบนเรตินา ทดสอบตัวเอง: จ้องมองภาพที่มีรายละเอียดแต่ไม่มีความหมาย เช่น หน้าหนังสือภาษาสันสกฤต เป็นเวลา 30 วินาที จากนั้นให้หันหน้าหนีหรือหลับตา ลอง "อ่าน" สัญลักษณ์แต่ละตัวหรือนับจำนวนองค์ประกอบราวกับว่าหน้ากระดาษยังคงอยู่ตรงหน้าคุณ หากคุณสามารถทำเช่นนี้ได้โดยไม่ต้องอาศัยการจดจำ แต่สามารถ "มองเห็น" ได้จริง ๆ นี่คือสัญญาณของความสามารถในการจดจำแบบภาพถ่าย...
หลายคนเชื่อว่าความจำแบบภาพถ่ายหมายถึงการจดจำทุกรายละเอียด แต่ความจำแบบภาพถ่ายที่แท้จริงนั้นหายากมาก โดยเฉพาะในผู้ใหญ่ และแตกต่างจากการจดจำที่ดีทั่วไป มีเด็กเพียง 2-10% เท่านั้น แต่แทบไม่มีผู้ใหญ่คนไหนเลยที่สามารถ "มองเห็น" ภาพได้แม้หลังจากภาพนั้นหายไปแล้ว นี่ไม่ใช่การท่องจำ แต่เป็นการคงภาพไว้ในความทรงจำ เหมือนกับการฉายภาพลงบนเรตินา ทดสอบตัวเอง: จ้องมองภาพที่มีรายละเอียดแต่ไม่มีความหมาย เช่น หน้าหนังสือภาษาสันสกฤต เป็นเวลา 30 วินาที จากนั้นให้หันหน้าหนีหรือหลับตา ลอง "อ่าน" สัญลักษณ์แต่ละตัวหรือนับจำนวนองค์ประกอบราวกับว่าหน้ากระดาษยังคงอยู่ตรงหน้าคุณ หากคุณสามารถทำเช่นนี้ได้โดยไม่ต้องอาศัยการจดจำ แต่สามารถ "มองเห็น" ได้จริง ๆ นี่คือสัญญาณของความสามารถในการจดจำแบบภาพถ่าย (eideticism) คนส่วนใหญ่ แม้แต่ผู้ที่มีความจำยอดเยี่ยมอย่างอเล็กซ์ มัลเลน ผู้เชี่ยวชาญด้านความจำ ก็ใช้เทคนิค ไม่ใช่การจดจำภาพในทันที ความสามารถในการ "มองเห็น" ในชั่วขณะหนึ่งต่างหากคือหัวใจสำคัญในการไขปริศนาภายใน 30 วินาที
Select how you want to watch this video
