In de jaren twintig, toen droogte de Amerikaanse landbouw verwoestte, zochten mensen wanhopig naar oplossingen. Sommigen boden wetenschap aan, anderen beloofden een 'regenmaker'. De verliezen in de landbouw liepen in...
In de jaren twintig, toen droogte de Amerikaanse landbouw verwoestte, zochten mensen wanhopig naar oplossingen. Sommigen boden wetenschap aan, anderen beloofden een 'regenmaker'. De verliezen in de landbouw liepen in de miljoenen dollars en de hoop vervaagde onder de brandende zon.
Een van de bekendste was Charles Hatfield, bijgenaamd de "Regenboogman". Hij bouwde 20 meter hoge torens in Californië en Oklahoma met behulp van een geheim mengsel van 23 chemicaliën waarvan hij beweerde dat ze vocht aantrokken.
Hatfield rekende tot wel 4000 dollar voor zijn diensten en garandeerde regenval op plekken zoals Los Angeles. Hij zorgde niet altijd voor stortbuien, maar zijn beloftes hielden de hoop levend in de stoffige gebieden van Texas.
Meteorologen zoals professor Alfred Henry bespotten Hatfields methoden en noemden ze kwakzalverij. Maar toen de velden verdroogden en het vee stierf, betaalden boeren hun laatste centen voor elke kans op regen.
Hatfield heeft zijn formule nooit onthuld, maar zijn verhaal weerspiegelt de wanhoop van die tijd. Pas decennia later, in 1946, demonstreerde Vincent Schaefer de eerste succesvolle wolkenbemesting met droogijs.
Kies hoe je deze video wilt bekijken
