Dlaczego wakacje letnie wydawały mi się wiecznością, gdy miałem siedem lat, a teraz rok mija błyskawicznie? To nie tylko nostalgia. Neurobiolodzy, tacy jak profesor Claude Alain z Uniwersytetu Paryskiego, potwierdzają,...
Dlaczego wakacje letnie wydawały mi się wiecznością, gdy miałem siedem lat, a teraz rok mija błyskawicznie? To nie tylko nostalgia. Neurobiolodzy, tacy jak profesor Claude Alain z Uniwersytetu Paryskiego, potwierdzają, że nasze postrzeganie czasu zmienia się fizjologicznie. Kluczem jest proporcja. Dla 10-latka rok stanowi 10% całego życia. Dla 50-latka ten sam rok stanowi zaledwie 2%. Ta względna proporcja znacząco zniekształca nasze wewnętrzne poczucie upływu czasu. Ważna jest również nowość doświadczenia. Profesor David Eagleman ze Stanford University wyjaśnia: dzieciństwo jest pełne odkryć. Każdy dzień, jak pierwsza wizyta w Disneylandzie, tworzy gęste, niezapomniane chwile, rozciągając je w pamięci. Dorosłe życie to często rutyna: dojazdy do pracy, te same zadania. Mózg przetwarza powtarzające się zdarzenia z mniejszą intensywnością, nie tworząc nowych, żywych wspomnień. To kompresuje doświadczenie w umyśle. Chcesz zwolnić czas? Twórz nowe doświadczenia! Odwiedź Petersburg, opanuj malarstwo akwarelowe lub naucz się nowego języka. Każde takie doświadczenie wzbogaci Twoją „bibliotekę” wspomnień, sprawiając, że chwile życia na nowo się wydłużą.
Select how you want to watch this video
