Ο θρύλος λέει ότι η NASA φέρεται να ξόδεψε εκατομμύρια σε ένα «διαστημικό στυλό», ενώ η ΕΣΣΔ χρησιμοποιούσε ένα απλό μολύβι. Αυτός ο διαδεδομένος μύθος είναι πολύ πιο ενδιαφέρον στις...
Ο θρύλος λέει ότι η NASA φέρεται να ξόδεψε εκατομμύρια σε ένα «διαστημικό στυλό», ενώ η ΕΣΣΔ χρησιμοποιούσε ένα απλό μολύβι. Αυτός ο διαδεδομένος μύθος είναι πολύ πιο ενδιαφέρον στις λεπτομέρειές του.
Στην αυγή της διαστημικής εποχής, τόσο οι Αμερικανοί αστροναύτες όσο και οι Σοβιετικοί κοσμοναύτες χρησιμοποιούσαν μολύβια. Ακόμη και μηχανικά μολύβια χρησιμοποιούνταν στα προγράμματα Mercury και Vostok.
Ωστόσο, τα μολύβια αποδείχθηκαν αναξιόπιστα. Η σκόνη σχιστόλιθου και τα σωματίδια ξύλου σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας θα μπορούσαν να προκαλέσουν ζημιά στα ηλεκτρονικά ή να εισέλθουν στους πνεύμονες του πληρώματος. Αυτό αποτελούσε σοβαρό κίνδυνο.
Η διάσημη «διαστημική πένα» AG-7 αναπτύχθηκε από τον ιδιώτη εφευρέτη Paul Fisher το 1965, επενδύοντας 1 εκατομμύριο δολάρια από τα δικά του χρήματα. Η NASA αγόρασε 400 από αυτά το 1967 προς 6 δολάρια το καθένα.
Αργότερα, η ΕΣΣΔ απέκτησε επίσης 100 από αυτές τις πένες για το πρόγραμμα Soyuz. Αυτή η πένα γράφει σε θερμοκρασίες από -50 έως 160°C, ακόμη και κάτω από το νερό. Και οι δύο δυνάμεις επέλεξαν την ίδια αξιόπιστη λύση.
Select how you want to watch this video
