In de 18e eeuw bestond er een angstaanjagend beroep: "haarplukkers". Hun taak? Het verkrijgen van het ruwe materiaal voor de modieuze gepoederde pruiken die door aristocraten zoals Lodewijk XV werden...
In de 18e eeuw bestond er een angstaanjagend beroep: "haarplukkers". Hun taak? Het verkrijgen van het ruwe materiaal voor de modieuze gepoederde pruiken die door aristocraten zoals Lodewijk XV werden gedragen. De vraag was enorm, met jaarlijks duizenden kilo's haar nodig. Het was een wrede business.
De duurste pruiken, die tot wel 200 livres kostten, moesten van mensenhaar gemaakt worden. Blond of grijs haar was zeer gewild. "Plukkers" trokken door heel Frankrijk en Engeland op zoek naar donoren. Boerenvrouwen verkochten hun vlechten vaak voor een paar sous om hun gezin te onderhouden.
Voor één volumineuze pruik voor edellieden op bals in Versailles of Londen was soms wel een halve kilo haar nodig. Sommige 'pruikentrekkers' gebruikten geweld en knipten of rukten het haar van vrouwen uit op afgelegen plekken. Het was een wrede, schimmige handel.
De grote vraag leidde tot een zwarte markt. Hoogwaardig haar was goud waard. Hoewel het soms werd verzameld in ziekenhuizen of na executies, was het ongeschikt voor dure pruiken. Alleen levende, gezonde haren waren gewild.
Dit grimmige beroep bloeide tot het einde van de 18e eeuw. De Franse Revolutie veranderde de mode, waardoor pruiken een symbool werden van de tanende aristocratie. Het is ongelooflijk dat mensenhaar zo waardevol was dat het werd gebruikt voor misdaden. Mode kan soms verrassend zijn!
Kies hoe je deze video wilt bekijken
