Heb je jezelf wel eens betrapt op staren in de ruimte? Je hersenen zijn op dat moment niet inactief. Ze activeren het zogenaamde 'default mode network', of DMN, zoals bevestigd...
Heb je jezelf wel eens betrapt op staren in de ruimte? Je hersenen zijn op dat moment niet inactief. Ze activeren het zogenaamde 'default mode network', of DMN, zoals bevestigd door onderzoek van het Max Planck Instituut in 2013. Het is een soort herstart. Tijdens deze "bevriezingsperiode" neemt de activiteit in de prefrontale cortex, die verantwoordelijk is voor concentratie, af. EEG-onderzoeken, zoals die aan de Universiteit van Kyoto, tonen een toename van alfagolven met een frequentie van 8-12 Hz. Dit vermindert stress en stelt de hersenen in staat informatie te verwerken zonder externe belasting. Psycholoog Scott Barry Kaufman van de Universiteit van Pennsylvania noemt dit "positief constructief dagdromen". Het heeft bijgedragen aan ontdekkingen zoals het periodiek systeem, dat hem in een droom ingegeven werd, of Einsteins relativiteitstheorie, die ontstond tijdens urenlange overpeinzingen. Dit is niet zomaar een afleiding, maar een actief cognitief proces. In tegenstelling tot gerichte aandacht voor een taak, activeert het staren naar één punt associatieve verbindingen. Het is vergelijkbaar met een rustige zenmeditatie, waarbij de focus wordt losgelaten, waardoor het waarnemingsveld wordt verruimd, aldus neurowetenschappers. Door jezelf deze korte mentale pauzes te gunnen, verspil je geen tijd, maar geef je je hersenen juist de energie om ideeën te genereren. Daniel Schacter, hoogleraar psychologie aan Harvard, heeft aangetoond dat zo'n pauze van 20 seconden de daaropvolgende productiviteit aanzienlijk verbetert. Integreer deze micro-pauzes in je dagelijkse routine!
Kies hoe je deze video wilt bekijken
