"C" harfi, "K" ve "S" harfleriyle aynı sese sahip olmasına rağmen İngilizcede neden var? Her şey Latince ile başladı; Latincede "C" her zaman "K" gibi telaffuz ediliyordu. Örneğin, büyük Romalı hatip Cicero'nun adında, sert bir "K" sesi vardı. 1066'daki Norman fethinden sonra, Fransızca'dan alınan kelimeler yeni bir ses getirdi: "E" ve "I" harflerinden önce "C" harfi, "S" gibi yumuşak bir ses aldı. "City" ve "cent" kelimeleri de bu şekilde ortaya çıktı ve "cat" kelimesiyle tezat oluşturdu. Eski İngilizcede "K" nadirdi; "K" sesi için genellikle "C" kullanılırdı. Cermen kelimelerini Fransızca kelimelerden ayırt etmek için, 1066'dan sonra "k", "E" ve "I" harflerinden önce kullanılmaya başlandı, örneğin "king" veya "kennel" kelimelerinde olduğu gibi. William Caxton'ın 1476'da matbaa makinesini icat etmesi birçok yazım şeklini düzeltti. Büyük Ünlü Değişimi (15.-18. yüzyıllar) telaffuzu değiştirdi, ancak "C" ile yazım şekli korundu ve bize "cinema" ve "cancel" gibi tarihi mirasa sahip kelimeler kazandırdı. Günümüzde "C" harfi, sadece bir gelenek olmaktan çok daha fazlası. "Hücre" ve "satmak" gibi eş sesli kelimeleri ayırt etmeye yardımcı oluyor ve dili zenginleştiriyor. Varlığı, Roma'dan Londra'ya uzanan bin yıllık İngilizce tarihini yansıtan dilbilimsel bir belge niteliğinde.