Зошто на жирафата ѝ е потребен сино-црн јазик? Тоа не е само куриозитет, туку и совршена одбрана! Овој орган, долг до 45 сантиметри, им овозможува на жирафите да пасат со часови во саваните на Кенија и Танзанија, без да бидат вознемирени од жешкото африканско сонце. Секој ден, жирафа поминува до 16 часот берејќи лисја од багрем. Замислете: половина ден со јазикот изложен на директна сончева светлина! Меланинот, темен пигмент, ја апсорбира ултравиолетовата светлина, спречувајќи болни изгореници од сонце какви што добиваме ние. Темната боја на јазикот на жирафата е природен „крем за сончање“. Исто како што човечката кожа потемнува за да произведе меланин за заштита, јазикот на жирафата е постојано заситен со него. Ова е единствена адаптација за преживување. Во Националниот парк Серенгети или Јужна Африка, сончевото зрачење е екстремно. Без оваа заштита, мукозната мембрана на јазикот брзо би се оштетила, што би го оневозможило хранењето и преживувањето. Ова е клучно за нивната исхрана. Синиот јазик на жирафата не е чудна карактеристика, туку брилијантно еволутивно решение за изгореници од сонце. Тој ѝ овозможува на животното лесно да се храни и да остане здраво на најсончевите места на Земјата.