Φαίνεται ότι το παχύ φτέρωμά τους προστατεύει τους πιγκουίνους από τις θερμοκρασίες της Ανταρκτικής έως και -60°C. Αλλά αυτό δεν ισχύει! Το κύριο μυστικό είναι ένα ειδικό στρώμα λίπους, το οποίο φτάνει έως και 3 εκατοστά σε πάχος στον αυτοκρατορικό πιγκουίνο, το μεγαλύτερο είδος που ζει στην Ανταρκτική. Αυτό το λίπος αποτελεί έως και το 30% του σωματικού βάρους ενός ενήλικου, όπως ο πιγκουίνος Αδελί, βοηθώντας τον να επιβιώσει σε θερμοκρασίες νερού έως και -2°C. Το παχύ στρώμα λειτουργεί ως εξαιρετικός μονωτής, δημιουργώντας ένα φράγμα μεταξύ του κρύου εξωτερικού περιβάλλοντος και της ζεστασιάς του σώματος. Τα φτερά είναι επίσης σημαντικά, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Εφαρμόζουν σφιχτά, σχηματίζοντας ένα αδιάβροχο φράγμα που εμποδίζει το στρώμα λίπους να βραχεί. Ο πιγκουίνος Gentoo έχει έως και 70 φτερά ανά τετραγωνικό εκατοστό! Αυτό είναι αρκετές φορές πυκνότερο από τα περισσότερα ιπτάμενα πουλιά, όπως οι γλάροι. Τα πόδια και τα φτερά τους παραμένουν δροσερά χάρη σε ένα μοναδικό κυκλοφορικό σύστημα που ονομάζεται «θαυματουργό δίχτυ». Το ζεστό αρτηριακό αίμα μεταφέρει θερμότητα στο κρύο φλεβικό αίμα, επιστρέφοντάς το στο σώμα ψυχρό. Αυτό ελαχιστοποιεί την απώλεια θερμότητας μέσω των εκτεθειμένων άκρων σε παγωμένο νερό. Δεν πρόκειται, λοιπόν, μόνο για το λίπος και τα φτερά, αλλά και για τη θερμορύθμιση! Οι πιγκουίνοι συχνά συνωστίζονται σε αποικίες, όπως στο νησί της Νότιας Τζόρτζια, για να διατηρούν τη θερμότητα, επιβιώνοντας ακόμη και από τις πιο σκληρές καταιγίδες. Γι' αυτό αυτά τα καταπληκτικά πουλιά ευδοκιμούν στις σκληρές συνθήκες της Ανταρκτικής!